اشراف به ملک همسایه از منظر حقوقی در حقوق ایران به معنای ایجاد امکان دید مستقیم یا تسلط بصری بر حریم خصوصی ملک مجاور (حیاط، اتاقها، تراس، پشتبام، حیاط خلوت و نظایر آن) از طریق احداث بنا، بازشو (پنجره، نورگیر)، تراس/بالکن، ایوان، روفگاردن، یا هر سازهای است که حریم خصوصی همسایه را مخدوش کرده و موجب سلب آرامش و آزار و مزاحمت شود. این مفهوم هم در بعد «حق و تکلیف همسایگی» در قانون مدنی و هم در «ضوابط شهرسازی و مقررات ملی ساختمان» و نیز در «آییننامهها و طرحهای تفصیلی شهری» نمود دارد. مهمترین مبانی و مقررات مرتبط - قانون مدنی: - ماده 132: کسی نمیتواند در ملکی تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود؛ مگر تصرفی که به قدر متعارف و برای رفع حاجت یا دفع ضرر باشد. ایجاد اشراف ناروا به عنوان مزاحمت و سلب آسایش، از مصادیق تضرر غیرمتعارف تلقی میشود. - ماده 30 و 31: اگرچه مالک حق هرگونه انتفاع متعارف از ملک خود را دارد، این حق مقید به عدم اضرار به غیر است (جمع با ماده 132). - قواعد عام مسئولیت مدنی و لاضرر (بهویژه ملاک قانون مسئولیت مدنی 1339 ماده 1 در جبران خسارت ناشی از ورود ض
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری