چه نشانه‌هایی پیمانکاری صوری و رابطه استخدامی پنهان را آشکار می‌کند؟

پاسخ به‌صورت حقوق ایران (قانون کار، تامین اجتماعی و رویه مراجع حل اختلاف): 1) تفاوت استخدام معمولی با پیمانکاری (outsourcing/قرارداد پیمانکاری شخص حقیقی) - استخدام (رابطه کارگری-کارفرمایی): - مبنا: قانون کار 1369 و آیین‌نامه‌ها؛ به‌محض وجود سه رکن «کار، دستمزد، تبعیت» رابطه کارگری محقق می‌شود (ماده 2 و 7 قانون کار). - نتیجه: شمول تمام حمایت‌ها؛ حداقل مزد، اضافه‌کار، مرخصی، بیمه اجباری نزد تأمین اجتماعی (مواد 148، 148 تأمین اجتماعی)، حق سنوات، عیدی و پاداش، سخت و زیان‌آور، حفاظت فنی، تشکل کارگری، مقررات انضباطی، حداقل‌های آمره. - قرارداد: ممکن است کتبی یا شفاهی؛ حتی اگر عنوانی غیر از «قرارداد کار» داشته باشد، ماهیت واقعی ملاک است (اصل غلبه ماهیت بر عنوان در رویه هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف). - پیمانکاری (قرارداد مقاطعه/خدمات مستقل): - مبنا: قانون مدنی و قواعد عمومی قراردادها؛ و برای مقاطعه با اشخاص حقوقی، مقررات برون‌سپاری و آیین‌نامه معاملات دستگاه‌ها. کارگرِ پیمانکار، کارگر کارفرمای اصلی نیست مگر شرایط «کارگاه مشترک/تبصره ماده 13 قانون کار» برقرار باشد. - پیمانکار مستقل معمولاً مسئول پرداخت حق بیمه کارکنان خود است (ماده 38 قانون تأمین اجتماعی: کسر و واریز حق بیمه و مفاصاحساب در قراردادهای مقاطعه). - اگر پیمانکار شخص حقیقی بازنشسته باشد و به‌عنوان «خویش‌فرما/صاحب کسب مستقل» کار کند، از شمول قانون کار خارج است، مگر رابطه تبعیت شکل گیرد. 2) وضعیت خاص بازنشستگان - بازنشسته صندوق‌های بازن