مسئولیت‌های بیمه و خسارات وارده به مال چگونه مدیریت می‌شود؟

در قراردادهای لیزینگ (اجاره به شرط تملیک/اجاره اعتباری) در ایران، مدیریت بیمه و خسارات معمولاً در سه محور تنظیم می‌شود: الزام به بیمه، نحوه جبران خسارت، و توزیع ریسک بین موجر (شرکت لیزینگ) و مستأجر (استفاده‌کننده). مبنای حقوقی اصلی: قانون عملیات بانکی بدون ربا 1362 و آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های بانک مرکزی و شورای پول و اعتبار درباره لیزینگ، به‌علاوه قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی و مقررات بیمه در قانون بیمه 1316. نکات کلیدی: 1) الزام به بیمه و نوع آن - اصل: مالِ موضوع لیزینگ تا پایان تسویه و انتقال مالکیت، متعلق به موجر است؛ بنابراین موجر ذی‌نفع اصلی بیمه (Loss Payee) محسوب می‌شود، هرچند هزینه بیمه عملاً بر عهده مستأجر قرار می‌گیرد. - انواع متداول: - بیمه بدنه/تمام‌خطر برای خودرو و ماشین‌آلات (شامل سرقت، آتش‌سوزی، تصادم، بلایای طبیعی). - بیمه آتش‌سوزی/تمام‌خطر اموال برای تجهیزات غیرخودرویی. - بیمه شخص ثالث اجباری برای وسایل نقلیه طبق قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث (۱۳۹۵). - در برخی قراردادها: بیمه مسئولیت مدنی بهره‌بردار و بیمه وقفه در کسب‌وکار. - استناد: ماده 10 قانون مدنی ( آزادی قراردادی) اجازه می‌دهد شرط الزام بیمه و تعیین ذی‌نفع در قرارداد پیش‌بینی شود. همچنین مطابق