برای کاهش ریسک‌های حقوقی در لیزینگ چه توصیه‌هایی وجود دارد؟

برای کاهش ریسک‌های حقوقی در قراردادهای لیزینگ در ایران، توجه به نکات زیر (با استناد به مقررات مرتبط) توصیه می‌شود: 1) احراز هویت، اعتبارسنجی و اهلیت طرفین - احراز اهلیت قانونی متعاملین طبق مواد 210 و 211 قانون مدنی (بلوغ، عقل، قصد و رضا). - اعتبارسنجی مشتری (توان مالی، رتبه اعتباری، سوابق بانکی و حقوقی) برای کنترل ریسک نکول. - احراز اصالت شخصیت‌های حقوقی (روزنامه رسمی، آخرین تغییرات، اختیار امضا) و اخذ مصوبات داخلی لازم. 2) تنظیم دقیق موضوع قرارداد و مالکیت - تصریح روشن بر اینکه مالکیت عین مال تا پایان قرارداد و ایفای کامل تعهدات نزد شرکت لیزینگ باقی می‌ماند؛ مطابق قواعد عمومی بیع شرطی/اجاره به شرط تملیک و اصل آزادی قراردادها (ماده 10 قانون مدنی) به‌شرط عدم مخالفت با قوانین آمره. - درج مشخصات کامل مورد لیزینگ (شماره سریال، شاسی، پلاک، مشخصات فنی) و وضعیت حقوقی آن (عدم ترهین یا توقیف). 3) قالب قراردادی مناسب و انطباق با مقررات ناظر - در لیزینگ عملیاتی: تنظیم عقد اجاره با شرایط ماده 466 به بعد قانون مدنی و ذکر منافع، مدت، اجرت‌المسمی و امکان تمدید. - در لیزینگ مالی/اجاره به شرط تملیک: تصریح شرط تملیک منوط به ایفای کامل اقساط و تعهدات؛ درج وجه التزام و ضمانت اجرا. استفاده از مصوبات بانک مرکزی و دستورالعمل‌های شورای پول و اعتبار درباره لیزینگ‌ها (شرکت‌های واسپاری) بر