موارد فسخ یا انحلال قرارداد لیزینگ چیست؟

به‌عنوان یک وکیل، پاسخ را به‌صورت کاربردی و مبتنی بر قوانین و رویه رایج قراردادهای لیزینگ (اجاره به شرط تملیک/لیزینگ عملیاتی) ارائه می‌کنم. توجه کنید که لیزینگ در ایران بیشتر ماهیت قراردادی داشته و ضمن تبعیت از قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی، تحت اسناد بالادستی بانک مرکزی و شورای پول و اعتبار و آیین‌نامه‌های شرکت‌های لیزینگ نیز تنظیم می‌شود. مبانی حقوقی اصلی - قانون مدنی: مواد 219 تا 230 (لزوم قراردادها، شروط ضمن عقد، فسخ)، مواد 466 به بعد (قواعد اجاره)، مواد 10 و 190 (اصل حاکمیت اراده و شرایط اساسی صحت قرارداد). - قواعد عمومی خیارها: مواد 396 و بعد (خیارات مانند تخلف از شرط، عیب، تدلیس، تعذر وفا). - در لیزینگ‌های بانکی/مؤسسات اعتباری: ضوابط و دستورالعمل‌های بانک مرکزی و شورای پول و اعتبار (نمونه قراردادهای اجاره به شرط تملیک/فروش اقساطی با حق استرداد) که معمولاً شروط صریح فسخ و انحلال را پیش‌بینی می‌کنند. موارد رایج فسخ یا انحلال در قراردادهای لیزینگ 1) عدم پرداخت اقساط توسط مستأجر/متقاضی - در قراردادهای لیزینگ معمولاً “شرط فاسخ” یا “خیار فسخ” برای موجر/لیزینگ‌ دهنده پیش‌بینی می‌شود که در صورت عدم پرداخت اقساط در مواعد مقرر (مثلاً تأخیر بیش از X روز یا عدم پرداخت Y قسط متوالی)، قرارداد قابل فسخ است. - مستند قانونی: ماده 10 و 219 قانون مدن