در صورت سکوت مقررات داخلی، چگونه باید عمل کرد؟

راهنمای حقوقی استعفای کارمندان «پیمانی» در دستگاه‌های اجرایی، در فرض نبود مقررات داخلی 1) منبع اصلی حاکم بر کارمندان پیمانی - قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386) و آیین‌نامه‌های مربوط، به‌ویژه: - ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری: به‌طور کلی موارد قطع رابطه استخدامی را احصا می‌کند. - آیین‌نامه استخدام پیمانی (مصوب هیئت وزیران) به‌ویژه مواد مربوط به خاتمه قرارداد، فسخ و استعفا. - در موارد سکوت مقررات داخلی دستگاه، باید به ضوابط عام قانون مدیریت خدمات کشوری و آیین‌نامه‌های آن رجوع کرد. مقررات داخلی نمی‌تواند خلاف قواعد آمره این قانون باشد و در صورت تعارض، قانون و آیین‌نامه‌های مصوب هیئت وزیران مقدم‌اند. 2) اصل امکان استعفا و شرایط آن - در نظام پیمانی، رابطه استخدامی مبتنی بر قرارداد مدت‌دار است، اما اصول حاکم بر ترک خدمت، به‌ویژه حفظ استمرار خدمات عمومی، مانع از «قطع فوری» بدون رعایت تشریفات می‌شود. - قاعده عملی: کارمند پیمانی می‌تواند درخواست استعفا بدهد، اما قطع همکاری منوط به: - تقدیم درخواست کتبی، - رعایت مهلت اعلام قبلی (Notice)، - تصویب/قبول مرجع صالح اداری، - تسویه تعهدات (از جمله تعهدات آموزشی، تعهد خدمت، تح