پاسخ کوتاه: «تعهد به عدم شکایت» بهطور مطلق با اصل دسترسی به عدالت (اصل 34 قانون اساسی) تعارض ندارد، اما فقط در چارچوبهای مشخص، با شرایط معین و نسبت به حقوق صرفاً خصوصی و قابل اسقاط معتبر است. هر شرط یا توافقی که دسترسی اشخاص به مراجع صالح را بهطور مطلق یا نسبت به حقوق غیرقابل اسقاط سلب کند، باطل و غیرقابل استناد است. توضیح حقوقی و مستندات: - اصل دسترسی به عدالت: مطابق اصل 34 قانون اساسی «دادخواهی حق مسلم هر فرد است و هرکس میتواند به منظور دادخواهی به دادگاههای صالح رجوع نماید و هیچکس را نمیتوان از دادگاهی که به موجب قانون حق مراجعه به آن را دارد منع کرد.» بنابراین هر شرط قراردادی که بهطور کلی حق مراجعه به دادگاه را سلب کند، خلاف نظم عمومی و باطل است (مواد 10، 975 و 959 ق.م. با تفسیر مبتنی بر نظم عمومی و آزادیهای اساسی). - تمایز میان: 1) اسقاط حق مادی/ادعایی مشخص در آینده یا گذشته: اگر حق ماهیتاً خصوصی و قابل اسقاط باشد، طرف میتواند آن را ساقط یا از آن صرفنظر کند (مواد 10 و 30 و 959 ق.م. با این قید که اسقاط نباید منجر به سلب کلی حقوق شود). مثال: «متع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
