پاسخ کلی (مختصر و کاربردی): تعهد به عدم شکایت در حقوق ایران اصولاً معتبر است، بهشرط آنکه مخالف قوانین آمره و نظم عمومی نباشد و حق اشخاص ثالث را تضییع نکند. در صورت نقض، مهمترین ضمانتاجراها عبارتاند از: مطالبه خسارت (مادی و معنوی)، وجهالتزام (اگر پیشبینی شده باشد)، حق فسخ/انحلال توافق مرتبط، الزام به انجام تعهد (در حدود امکان)، و در موارد خاص، استناد به سوءاستفاده از حق و مطالبه هزینههای دادرسی و حقالوکاله. اما اگر موضوع تعهد، جرایم غیرقابل گذشت یا حقوق عمومی باشد، چنین تعهدی اصولاً باطل بوده و نقض آن ضمانتاجرای قراردادی ندارد. 1) مبانی اعتبار و شرایط - اصل آزادی قراردادها: مواد 10 و 219 قانون مدنی اجازه میدهد طرفین تعهد کنند کاری را انجام ندهند یا ترک کنند؛ از جمله ترک شکایت، مشروط به مشروعیت جهت و عدم مخالفت با قوانین آمره و نظم عمومی. - تمایز دعاوی/جرایم: - حقوقی و کیفری قابل گذشت/خصوصی: شرط عدم طرح دعوا یا عدم تعقیب/شکایت اصولاً قابل توافق است. - کیفری غیرقابل گذشت و حقوق عمومی: توافق بر عدم شکایت یا اسقاط حق تعقیب نسبت به این موارد باطل است (مواد 104 و 105 قانون مجازات اسلامی درباره جرایم قابل گذشت؛ و قواع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری