برای اعتبار تعهد به عدم شکایت چه ارکان و شرایطی لازم است؟

پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد به قوانین ایران) 1) ماهیت و قابلیت انعقاد - تعهد به عدم شکایت اصولاً «تعهد به ترک فعل» است و به‌عنوان یک قرارداد/تعهد خصوصی، در چارچوب مواد 10 و 219 قانون مدنی معتبر است، مشروط به اینکه: - مخالف صریح قانون، نظم عمومی یا اخلاق حسنه نباشد (ماده 975 ق.م. و مفهوم مخالف ماده 10). - موضوع آن مشروع و معین و ممکن باشد (مواد 214 تا 216 ق.م.). - در امور کیفری، عدم شکایت یا استرداد شکایت فقط در جرایم «قابل گذشت» مؤثر است؛ در جرایم «غیرقابل گذشت»، نه عدم شکایت و نه گذشت، اصل تعقیب عمومی را ساقط نمی‌کند (مواد 100 تا 104 قانون مجازات اسلامی 1392 و ماده 11 قانون آیین دادرسی کیفری). بنابراین تعهد به عدم شکایت در جرایم غیرقابل گذشت تعهدی است که هرچند ممکن است بین طرفین معتبر تلقی شود، اما اثر حقوقی بر روند تعقیب ندارد و نقض آن موجب بی‌اعتباری تعقیب نمی‌شود؛ نهایتاً می‌تواند مبنای مسئولیت قراردادی باشد. 2) ارکان و شرایط اعتبار - اهلیت طرفین: طبق مواد 210 و 211 ق.م. طرفین باید بالغ، عاقل و رشید باشند. - قصد و رضای صحیح: فقدان اکراه، اشتباه و تدلیس (مواد 190، 199، 203، 438 ق.م.). تعهد به عدم شکایت ناشی ا