پاسخ کلی و عملی با نگاه حقوق ایران الف) امکانپذیری و مبنای حقوقی - اصل حاکمیت اراده: مطابق ماده 10 قانون مدنی، قراردادهای خصوصی تا جایی که مخالف صریح قانون نباشند نافذند. بنابراین درج تعهد به عدم شکایت (یا عدم تعقیب) در روابط خصوصی، در اصول امکانپذیر است. - محدودیتها: - حقوق غیرقابل اسقاط یا نظم عمومی: در جرایم غیرقابل گذشت و حقوق عمومی، تعهد به عدم شکایت یا عدم تعقیب اثر حقوقی ندارد و خلاف نظم عمومی است (مواد 100 تا 104 قانون مجازات اسلامی در تفکیک جرایم قابل گذشت/غیرقابل گذشت؛ اصل 156 قانون اساسی در تعقیب جرایم). - حقوق اشخاص ثالث: تعهد متعهد علیه اشخاص ثالث اثر ندارد (مواد 196، 231 قانون مدنی). شما نمیتوانید دیگری را از طرح شکایت بازدارید مگر نسبت به خود یا نمایندگی قانونی او. - سلب «کلی» دسترسی به دادگاه: هر شرطی که بهطور کلی و مطلق حق مراجعه به مراجع قضایی را سلب کند، میتواند با ایراد بطلان یا بیاعتباری مواجه شود (مغایر نظم عمومی و حق دادرسی منصفانه). اما تحدید معقول، موقت و معطوف به دعوا/موضوع مشخص، قابل دفاع است. ب) کاربردهای رایج - در قراردادهای خصوصی (مثلاً کار، مشارکت، سرمایهگذاری): تعهد به عدم شکایت تا مدت معین و نسبت به موضوع معین، در کنار پیشبینی سازوکار حلوفصل جایگزین (داوری/میانجیگری). - در مصالحه/صلحنامه: شرط ترک دعوا یا اسقاط حق شکایت نسبت به موضوع خاص، در مقابل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری