پاسخ کوتاه و کاربردی: برای دفع ادعای «صدور چک به قصد فرار از دین» (موضوع ماده ۲۱ قانون صدور چک و نیز قواعد عمومی بطلان معاملات موضوع ماده ۲۱۸ قانون مدنی و ماده ۴ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی)، باید نشان دهید که: - معامله اساساً مشروع، واقعی و با قصد انجام یک تعهد مشروع بوده؛ - چک وسیله پرداخت در برابر عوض واقعی (ثمن/اجره/قیمت مال یا خدمات) بوده، نه انتقال صوری دارایی برای تبانی و فرار از پرداخت دیون. مهمترین اسناد و ادلّهای که به طور معمول در محاکم برای اثبات مشروعیت معامله و صدور چک مؤثر است: 1) اسناد قرارداد و معامله - قرارداد کتبی با ذکر موضوع، مبلغ، شرایط پرداخت، طرفین، تاریخ دقیق، امضا و اثر انگشت. - پیوستها: پیشفاکتور، فاکتور رسمی، رسید تحویل کالا/موضوع قرارداد، صورتجلسه تحویل و تحول. - مکاتبات قبل و بعد از قرارداد (ایمیل، پیامک، واتساپ) که مذاکرات واقعی، قیمتگذاری، زمانبندی تحویل/پرداخت را نشان دهد.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
