خلاصه پاسخ: بله؛ بسته به زمان و اوضاع و احوال، هر سه نهاد «صلح»، «تقسیط» و «تهاتر» میتوانند در خنثیکردن یا تضعیف ادعای «صدور چک به قصد فرار از دین» مؤثر باشند، اما نه بهصورت خودکار. معیار کلیدی، اثبات نبودن سوءنیت برای فرار از پرداخت دین و نیز نشاندادن وجود یا بقای «سبب موجه» برای صدور چک است. باید با مستندات زمانی و قراردادی، پیوستگی حقوقی بین دین اصلی و چک و سپس آثار صلح/تقسیط/تهاتر را روشن کنید. مبنای حقوقی ادعا و دفاع: - ملاک کیفری و مدنی: در رویه، عنوان «صدور چک به قصد فرار از دین» معمولاً ذیل ماده 21 مکرر قانون صدور چک و نیز قواعد عام تقلب نسبت به قانون/طلبکار و سوءنیت در انتقال اموال برای اضرار به داین طرح میشود. در بعد مدنی، قواعد مواد 218 و 4 قانون اجرای احکام مدنی و مقررات معاملات به قصد فرار از دین (ماده 21 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394) قابل استناد است. معیار مشترک: احراز قصد اضرار به داین و ایجاد ظاهرسازی برای فرار از ادای دین. - در خصوص چک، اگر چک به عنوان وسیله پرداخت مشروع و در چارچوب رابطه مبنایی صادر شده و سپس بهموجب توافقات بعدی (صلح/تقسیط/تهاتر) دین تعدیل یا ساقط شده باشد، ادعای «قصد فرار از دین» دشوارتر احراز میشود، مگر آنکه شواهدی از ظاهرسازی یا تبانی برای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
