برای دفاع مؤثر در برابر ادعای «صدور چک به قصد فرار از دین» (موضوع ماده ۲۱ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب ۱۳۹۴ و نیز قابل انطباق با قواعد تقلب نسبت به قانون و حیله برای فرار از دین)، باید بهصورت مستند نشان دهید که: 1) اصل بدهی واقعی بوده و معامله یا تعهد مشروع بوده است؛ 2) چک با هدف پرداخت واقعی یا تضمین تعهد مشروع صادر شده و نه برای اضرار به طلبکار دیگر؛ 3) بین تاریخ ایجاد دین مورد ادعا و تاریخ صدور/انتقال چک، قرائن سوءنیت (مانند شتابزدگی، صوری بودن، بیمحل بودن آگاهانه، یا انتقال به بستگان برای تبانی) وجود ندارد. ابزارها و قرائن اثبات حسن نیت صادرکننده چک: - مستندات منشأ معامله: قرارداد، فاکتور، صورتجلسه تحویل، رسید خدمات، مکاتبات و پیامها که نشان دهد چک در قبال دین واقعی صادر شده است (مواد ۱۲۵۷ و ۱۲۵۸ قانون مدنی درباره ادله اثبات). - جریان وجوه و توانایی مالی در زمان صدور: پرینت حساب بانکی نزدیک به تاریخ صدور چک که موجودی یا امکان تأمین وجه (ورودیهای آتی م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری