پاسخ کلی و عملی (با استناد به قوانین مرتبط): هدف شما این است که نشان دهید صدور چک برای معامله/تعهد واقعی انجام شده و قصد اضرار به طلبکاران و فرار از دین نداشتهاید. مطابق ماده ۲۱۸ قانون مدنی (معاملات به قصد فرار از دین باطل است) و قواعد «عدم قابلیت استناد معامله صوری/معامله به قصد فرار از دین نسبت به طلبکار»، بار اثبات قصد فرار از دین با مدعی است، اما شما باید با مستندات قوی نیت مشروع و اصالت دین/معامله را ثابت کنید. همچنین در دعاوی مرتبط با چک، قانون صدور چک و قواعد ادله اثبات دعوی حاکم است. مدارکی که فوراً جمعآوری و حفظ کنید: 1) اسناد مبنای صدور چک (اثبات اینکه چک در قبال دین واقعی یا معامله مشروع صادر شده) - قرارداد اصلی (بیع، اجاره، پیمانکاری، مشارکت، خرید و فروش کالا/خدمات). - فاکتورها، پیشفاکتور، رسید تحویل کالا/گزارش تحویل کار، صورتوضعیتها، حواله خروج/ورود انبار. - مکاتبات قبل از صدور چک: ایمیل، واتساپ، پیامک درباره قیمت، شرایط، تسویه. - اسناد مزایده/مناقصه یا سفارش خرید. - هر توافق تکمیلی (الحاقیه، تغییر شرایط پرداخت). 2) مدارک پرداختها و جریان وجوه - رسیدهای واریزی قبلی/بعدی مرتبط با همان معامله (کارتبهکارت، حو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری