مرور زمان در دعاوی ناشی از مبایعهنامه به چه معناست؟ - مفهوم کلی: مرور زمان نهادی است که پس از گذشت مدت معینی، امکان تعقیب دعوا یا اجرای حق را محدود یا ساقط میکند. در حقوق ایران، باید میان دعاوی “مالی/قراردادی” (مانند مبایعهنامه) و برخی دعاوی کیفری تمایز گذاشت؛ زیرا نظام مرور زمان در امور مدنی با کیفری متفاوت است. - وضعیت در حقوق ایران نسبت به مبایعهنامهها: 1) اصل بر عدم پذیرش مرور زمان مسقط دعوا در حقوق مدنی: بر اساس رویه قضایی و برداشت غالب از مواد قانون مدنی، در دعاوی مربوط به قراردادها از جمله مبایعهنامه (الزام به تنظیم سند رسمی، الزام به تحویل مبیع، مطالبه ثمن، خسارات تأخیر و…)، قاعده عامی که صرف گذشت زمان را موجب سقوط حق اقامه دعوا کند، وجود ندارد. قانون مدنی نهادی به نام “مرور زمان مسقط دعوای مدنی” بهطور عام پیشبینی نکرده است. 2) استثناهای قانونی خاص: هر جا قانونگذار صریحاً مدت معین برای طرح دعوا یا مطالبه حق تعیین کرده باشد، آن مهلت لازمالاتباع است. نمونههای پر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری