پاسخ کلی (با استناد به قانون کار ایران): 1) اصل بر لزوم رعایت شرایط قرارداد و عرف کارگاه - بر اساس مواد 10، 25 و 26 قانون کار، شرایط اساسی کار (از جمله ساعت و شیفت) جزء ارکان قرارداد و آییننامههای کارگاه است. تغییرات اساسی در شرایط کار بدون توافق کارگر و خارج از چارچوب مقررات، مجاز نیست. - اگر در قرارداد کار، آییننامه داخلی مصوب یا عرف ثابت کارگاه، نحوه تعیین و تغییر شیفتها پیشبینی شده باشد، همان ضابطه ملاک است. کارفرما نمیتواند خارج از این چارچوبها و بدون رعایت تشریفات قانونی، شیفت را ناگهان تغییر دهد. 2) مرزهای اختیار کارفرما در تغییر برنامه کاری - کارفرما حق مدیریت دارد، اما این حق باید در چهارچوب قانون کار و مقررات ناظر اعمال شود. تغییرات «غیرماسی» یا جزیی در برنامه شیفتبندی که ماهیت و شروط اساسی کار را دگرگون نکند، اصولاً امکانپذیر است؛ ولی «تغییر ناگهانی و اساسی» که آثار معیشتی و خانوادگی جدی دارد، بدون جلب رضایت یا پیشبینی قبلی در قرارداد/آییننامه، محل ایراد است. - طبق ماده 3 و 91 قانون کار، کارفرما مکلف به تأمین ایم
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
