تفاوت بازگشت به کار در دیوان با مراجع کار چیست؟

در مقام یک وکیل، ابتدا باید روشن کنیم مرجع صالح برای “بازگشت به کار” بسته به ماهیت رابطه استخدامی شما متفاوت است. به‌صورت خلاصه: - اگر کارگر مشمول قانون کار باشید (قرارداد کار با کارفرمای خصوصی/غیردولتی)، مرجع صالح رسیدگی به دعوای بازگشت به کار، مراجع حل اختلاف کار (هیأت تشخیص و هیأت حل اختلاف موضوع مواد 157 تا 165 قانون کار) هستند؛ نه دیوان عدالت اداری. - اگر مستخدم دستگاه‌های دولتی/عمومی باشید (استخدام پیمانی/رسمی یا قراردادی دستگاه‌های مشمول ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری)، مرجع شکایت از تصمیمات اداری (از جمله انفصال، اخراج، عدم تمدید غیرقانونی قرارداد، تغییر وضعیت خلاف قانون) دیوان عدالت اداری است. تفاوت‌های اصلی “بازگشت به کار” در دیوان عدالت اداری با مراجع کار 1) مبنای حقوقی و ماهیت دعوا - مراجع کار: دعوا بر محور قانون کار، قرارداد کار و حمایت از امنیت شغلی کارگر است. مواد 20، 21، 27، 148 و 165 قانون کار و نیز آیین دادرسی کار ملاک هستند. خروجی معمول: ابطال اخراج غیرموجه، صدور حکم بازگشت به کار و پرداخت حقوق معوقه و حق‌السعی ایام بلاتکلیفی. - دیوان عدالت اداری: دعوا بر محور مشروعیت و قانونی بودن تصمیمات اداری است (اصل 173 قانون اساسی، قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392). خواسته معمول: ابطال تصمیم/اقدام اداری مغایر قانون و الزام دستگاه به اعاده به کار و پرداخت حقوق و مزایا. 2) صلاحیت مرجع - مراجع کار: اختلافات ناشی از روابط کار تابع قانون کار (بخش خصوصی، موسسات غیرانتفاعی، تعاونی‌ها، کارگاه‌ها). - دیوان: شکایات اشخاص از تصمیمات و اقدامات دستگاه‌های دولتی و عمومی (ماده 10 قانون دیوان)؛ شامل وزارتخانه‌ها، سازم