ارکان اساسی یک مبایعه‌نامه معتبر چیست؟

پاسخ به‌عنوان وکیل پایه‌یک دادگستری ایران ارکان اساسی یک مبایعه‌نامه معتبر (با تمرکز بر حفظ منافع فروشنده) ۱) اهلیت، قصد و رضای طرفین - مبنا: مواد 190، 210، 211، 212 و 213 قانون مدنی. - نکات عملی: - احراز هویت دقیق خریدار (کارت ملی، استعلام سیستمی ثنا/سامانه ثبت احوال در دفاتر). - بررسی اهلیت: عدم صغرسن، عدم حجر (مجنون/سفیه)، عدم ورشکستگی در معاملات تجاری مرتبط. - درج تصریحی درباره قصد و رضا و فقدان اکراه/اشتباه مؤثر (مواد 199، 200، 201). ۲) موضوع معامله (مبیع) معین و قابل تملک و تسلیم - مبنا: مواد 190 (معین بودن مورد معامله)، 214 تا 216، 338، 350 تا 355 قانون مدنی. - نکات عملی برای فروشنده: - تعیین دقیق پلاک ثبتی، شماره فرعی/اصلی، بخش ثبتی، نشانی، متراژ عرفی و ثبتی، حدود اربعه و اوصاف اساسی (سن بنا، کاربری، مشاعات، حقوق ارتفاق). - قید اینکه ملاک، مشخصات مندرج در سند رسمی/پایگاه ثبتی است و در صورت مغایرت اوصاف عرفی، خریدار حق فسخ ندارد مگر مغایرت اساسی و مهم (مواد 355 و 410 به بعد درباره خیار رؤیت و تخلف وصف). - تصریح به فروش “سهم مشاع” در صورت شراکت و اخذ امضای همه مالکان یا نماینده قانونی با وکالت بلاعزل و معتبر. ۳) مشروعیت جهت و قابلیت انتقال - مبنا: مواد 190، 217، 218 و 218 مکرر قانون مدنی؛ ماده 22 قانون ثبت؛ مواد 46، 47 و 48 قانون ثبت. - نکات عملی: - فروشنده باید مالک رسمی باشد یا دارای اختیار قانونی (وکالت‌نامه رسمی، قیمومت، ولایت). فروش مال غیر، موجب بطلان و مسئولیت کیفری/مدنی است. - برای املاک ثبت‌شده، انتقال نهایی صرفاً با سند رسمی در دفترخانه معتبر است؛ مبایعه‌نامه عادی صرفاً تعهد به انتقال است