در ایران «پاداش پایانخدمت/بازنشستگی» (معروف به پاداش سنوات خدمت) برای کارکنان دولت و برخی نهادها، و «حق سنوات/مزایای پایان کار» برای کارگران مشمول قانون کار، دارای مبانی قانونی و مقرراتی متفاوت است. چارچوب کلی را به تفکیک گروههای شغلی بیان میکنم: 1) کارکنان دولت (کارمندان مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری و برخی قوانین خاص) - قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386: - ماده 107: پرداخت پاداش پایان خدمت به کارمندان دستگاههای اجرایی به میزان حداکثر معادل 30 سال خدمت (در برخی آییننامهها تا 35 سال برای ایثارگران/موارد خاص) بر مبنای یکماه آخرین حقوق و مزایا برای هر سال خدمت. سقف و جزئیات با تصویب هیئت وزیران تعیین میشود. - تبصرهها و آییننامههای اجرایی ماده 107: آییننامه نحوه پرداخت پاداش پایانخدمت کارکنان دولت (مصوبات هیئت وزیران در سالهای مختلف؛ از جمله تصویبات هیئت وزیران در دهه 1390 به بعد که سقف ریالی سالانه را تعیین/بهروز کردهاند). - قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت (مصوب 1370) و مصوبات شورای حقوق و دستمزد: در بخشهایی که هنوز برای برخی دستگاههای خارج از شمول قانون مدیریت اعمال میشود، مبنای محاسبه اقلام «حقوق و مزایا»ی مشمول پاداش را روشن میکند. - قوانین و مقررات خاص دستگاهی: - برای مشاغل حاکمیتی خاص (قضات، اعضای هیأت علمی،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
