پاسخ کوتاه: در اختلاف بر سر مبنای محاسبه پاداش پایان خدمت (بازنشستگی)، مهمترین مدارک مؤثر عبارتاند از: حکم کارگزینی/حکم حقوقی ماههای اخیر، احکام/ابلاغهای تغییر سمت و فوقالعادهها، فیشهای حقوقی 12 ماه آخر خدمت، بخشنامههای داخلی دستگاه و مصوبات هیأت امنا (در مورد مؤسسات دارای مقررات خاص)، لیستهای بیمه و مالیات حقوق، احکام کارمندی همترازی (برای همسانسازی)، آرای هیأتهای رسیدگی به تخلفات/هیأت حل اختلاف قبلی، مکاتبات اداری مرتبط با احتساب یا عدم احتساب اقلام مزدی. مبنای قانونی اصلی در بخش دولتی قانون مدیریت خدمات کشوری و آییننامههای آن و در بخش کارگری قانون کار و رویههای دیوان عدالت اداری است. توضیح تفصیلی 1) چارچوب قانونی مبناهای محاسبه - کارکنان مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری (دستگاههای اجرایی): - ماده 107 قانون مدیریت خدمات کشوری و آییننامهها و بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی/سازمان برنامه: پاداش پایان خدمت معادل حداکثر 30 سال خدمت قابل قبول ضربدر آخرین حقوق و مزایای مستمر مشمول کسور بازنشستگی (با سقفهای مصوب سالانه). - منظور از «حقوق و مزایای مستمر مشمول کسور» معمولاً شامل: حقوق ثابت/پایه، فوقالعاده شغل، فوقالعاده مدیریت، حق جذب مستمر (در صورت استمرار و مشمول کسور)، سختی کار مستمر (در صورت استمرار و مشمول کسور). اقلام غیرمستمر مانند اضافهکار، پاداش عملکرد، کارانه، رفاهی، مأموریت، مأموریت آموز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
