پاسخ کوتاه: ابلاغ اوراق قضایی به شرکت خارجی بسته به اینکه شرکت در ایران نماینده/اقامتگاه دارد یا نه و نیز وابسته به محل اقامت خوانده و وجود معاهدات دوجانبه/چندجانبه، متفاوت است. در عمل، مسیرهای اصلی ابلاغ عبارتاند از: ابلاغ به نماینده یا شعبه ثبتشده در ایران؛ ابلاغ از طریق وزارت امور خارجه و نیابت قضایی؛ ابلاغ به نشانی قراردادی یا محل فعالیت اعلامی؛ استفاده از موافقتنامههای معاضدت قضایی؛ و در صورت عدم امکان، ابلاغ از طریق آگهی و ترتیبات پیشبینیشده در قانون آیین دادرسی مدنی. در ادامه، گامبهگام و با استناد قانونی: 1) تشخیص وضعیت حضور شرکت خارجی در ایران - اگر شرکت خارجی در ایران شعبه/نمایندگی ثبتشده دارد: ابلاغ به اقامتگاه قانونی همان شعبه/نمایندگی صورت میگیرد. - مبنا: مواد 588 و 590 قانون تجارت (شخصیت حقوقی و نمایندگی)، ماده 1002 قانون مدنی (اقامتگاه)، ماده 68 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) در باب ابلاغ. - اگر شرکت هیچگونه اقامتگاه یا نماینده ثبتشده در ایران ندارد: ابلاغ از طریق نیابت قضایی بینالمللی یا مسیرهای قراردادی/معاهدهای پیگیری میشود. مبنا: مواد 290 تا 293 ق.آ.د.م (نیابت قضایی خارج از کشور). 2) ابلاغ در صورت وجود شعبه/نماینده در ایران - ابلاغ واقعی یا قانونی به نشانی ثبتی شعبه/نماینده در ایران طبق مواد 68 تا 83 ق.آ.د.م انجام میشود. - اگر قرارداد میان طرفین، نشانی یا رو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری