برای قابلیت اجرای رأی در خارج چه کنیم؟

راهنمای عملی شکایت از شرکت‌های خارجی در ایران و تضمین قابلیت اجرای رأی در خارج 1) در کجا و چگونه طرح دعوا کنیم؟ - صلاحیت دادگاه‌های ایران: - اصل: مطابق مواد 10، 11 و 13 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) و ماده 968 قانون مدنی، اگر تعهد در ایران اجرا می‌شود، ضرر در ایران واقع شده، یا قرارداد ایران‌محور است (محل اجرای تعهد، محل تسلیم کالا/خدمات، یا محل وقوع زیان در ایران)، دادگاه‌های ایران می‌توانند صالح باشند. - اگر خوانده (شرکت خارجی) در ایران اقامتگاه یا نمایندگی/شعبه دارد، به استناد ماده 11 ق.آ.د.م می‌توان در محل آن طرح دعوا کرد. - دعاوی مصرف‌کننده/رقابت/امور غیرقراردادی با اثر در ایران نیز به استناد قواعد عام صلاحیت محلی و ماده 11 و 13 قابل طرح است. - ابلاغ اوراق به خوانده خارجی: - از طریق نیابت قضایی و کنوانسیون‌های دوجانبه یا قاعده کلی ماده 64 به بعد ق.آ.د.م. اگر کشور طرف مقابل عضو کنوانسیون ابلاغ لاهه 1965 با ایران نیست (ایران عضو آن نیست)، مسیر عملی: وزارت امور خارجه/سفارتخانه‌ها و موافقت‌نامه‌های قضایی دوجانبه (در صورت وجود) یا ابلاغ از طریق وکیل/نماینده رسمی شرکت در ایران. - هر ابلاغی که مبنای اجرای خارجی باشد باید با رعایت دادرسی منصفانه (حق دفاع، مهلت کافی، ترجمه رسمی) انجام شود تا بعداً در خارج قابل استناد باشد. - ادله و زبان: - اسناد دو زبانه یا با ترجمه رسمی انگلیسی/زبان کشور محل اجرا تهیه کنید. در زمان دادرسی، ترجمه رسمی مورد تأیید قوه قضائیه ارائه دهید تا بعداً برای شناسایی خارجی قابل استفاده باشد. 2) مسیرهای افزایش قابلیت اجرای رأی در خارج ا