برای توقیف اموال شرکت خارجی چه نکاتی را باید رعایت کرد؟

راهنمای عملی و نکات کلیدی توقیف اموال شرکت خارجی در ایران 1) مبنای صلاحیت و امکان اقامه دعوا - اصل: دعوا علیه شرکت خارجی در محاکم ایران قابل طرح است اگر: - موضوع دعوا در ایران واقع شده باشد یا مال مورد توقیف در ایران باشد (ماده 11 و 12 قانون آیین دادرسی مدنی). - تعهد باید در ایران انجام می‌شده یا خسارت در ایران واقع شده (ماده 13 ق.آ.د.م). - طرفین در قرارداد، صلاحیت دادگاه‌های ایران را پذیرفته باشند (شرط انتخاب مرجع صالح). - دعاوی مرتبط با اموال غیرمنقول واقع در ایران، قطعاً در صلاحیت دادگاه‌های ایران است (ماده 12 ق.آ.د.م). 2) شناسایی و ردیابی اموال شرکت خارجی در ایران - قبل از اقدام قضایی، شناسایی اموال طرف خارجی در خاک ایران حیاتی است: - حساب‌های بانکی، مطالبات از اشخاص ایرانی، سهام در شرکت‌های ایرانی، موجودی انبار/کالا، تجهیزات، اموال غیرمنقول، کرایه‌های حمل دریایی/هوایی قابل پرداخت در ایران. - استعلامات: از طریق اجرای احکام پس از صدور قرار تأمین/حکم؛ یا با ادله کافی درخواست دستورات کشف اموال به استناد ماده 149 ق.آ.د.م (ارائه رونوشت اسناد در ید طرف مقابل یا ثالث) و ماده 199 (اختیار دادگاه در تحقیق و کشف حقیقت). - همکاری ثالثین: بانک‌ها و مؤسسات مالی بر اساس مکاتبه اجرای احکام پس از ابلاغ قرار/حکم ملزم‌اند اطلاعات و موجودی را اعلام و وجه را مسدود کنند (قانون اجرای احکام مدنی، مواد 49 و 99 و 129 به بعد). 3) تأمین خواسته و توقیف موقت پیش از صدور حکم - ابزار اصلی: قرار تأمین خواسته (مواد 108 تا 129 ق.آ.د.م). - شرایط: ذی‌نفع بودن، احتمال تضییع حق، یا مستند بودن به سند رسمی/چک/سفته؛ در دعاوی مالی علیه اشخاص خارجی، خوف انتقال اموال یا خروج از کشور/انتقال ارز معمولاً احراز می‌شود. - زمان: قبل از اقامه دعوا یا ضمن آن