پاسخ کوتاه: اصل بر لزوم رعایت مفاد قرارداد کار و شرح وظایف مصوب است و کارفرما بدون رضایت کارمند نمیتواند ماهیت شغل، محل خدمت یا شرایط اساسی کار را به نحو اساسی و یکجانبه تغییر دهد؛ مگر در حدود اختیارات قانونی (سازمانی/اداری) و با رعایت تشریفات قانونی. هرگونه تغییر ماهوی که منجر به تنزل مقام، کاهش مزایا یا اخلال در امنیت شغلی شود، قابلیت اعتراض دارد. حقوق دفاعی کارمند شامل اطلاعرسانی قبلی، حق استماع و دفاع، دسترسی به مستندات، شکایت اداری و قضایی، و امکان ابطال یا اعاده وضع یا جبران خسارت است. تفصیلی: 1) چارچوبهای حقوقی حاکم - کارگران مشمول قانون کار: مواد 8، 10، 26، 27، 149 و 158 قانون کار و مواد 24 و 25 آییننامهها و رویههای شورایعالی کار. ماده 26 تغییر عمده در شرایط کار را منوط به توافق طرفین میداند. هر تغییر اساسی بدون رضایت کارگر که منجر به کاهش حقوق و مزایا یا تغییر محل و نوع کار برخلاف قرارداد شود، قابل اعتراض در هیأتهای تشخیص و حل اختلاف (مواد 157 و 158) است. - مستخدمان دولت (قانون مدیریت خدمات کشوری): مواد 44، 45، 46، 117 و 121. تعیین و تغییر پستهای سازمانی در اختیار دستگاه است، اما باید در چارچوب ساختار مصوب سازمان اداری و استخدامی و «شرح وظایف شغل» باشد. هرگونه تنزل مقام یا تغییر وضعیت که آثار منفی حقوقی/مزدی داشته باشد باید مستند و مستدل باشد و قابلیت رسیدگی در هیأتهای رسید
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
