تکلیف ودیعه/رهن در تسویه چگونه است؟

راهنمای عملی تسویه حساب با مستأجر و تکلیف ودیعه/رهن (ودیعه/قرض‌الحسنه) در پایان قرارداد 1) مبنای حقوقی ودیعه/رهن - در عرف اجاره مسکونی، مبلغی که به عنوان «رهن» یا «ودیعه» داده می‌شود، از نظر حقوقی غالباً ماهیت «قرض» یا «ودیعه» دارد که باید عندالانقضاء عین یا مثل آن مسترد شود. - مواد مرتبط: - ماده 494 قانون مدنی: عقد اجاره با انقضای مدت منفسخ می‌شود و مستأجر باید عین مستأجره را تخلیه و تسلیم کند. - ماده 607 و بعد قانون مدنی (عقد ودیعه): مستودَع باید مال را به ودیع بازگرداند. - قواعد عمومی استیفاء و ضمان ید در صورت ورود خسارت. - قوانین خاص: بسته به تاریخ و نوع عقد، قانون روابط موجر و مستأجر 1356، 1362 (محلات کسبی) و 1376 (عمدتاً مسکونی و اداریِ پس از تصویب) قابل اعمال است. برای اغلب قراردادهای مسکونی جدید، قانون 1376 حاکم است. 2) اصل کلی در تسویه ودیعه - اصل: موجر مکلف به استرداد تمام ودیعه به مستأجر است، به محض: 1) انقضای مدت یا فسخ/اقاله، 2) تحویل و تخلیه قطعی عین مستأجره