چه اسنادی برای دفاع در برابر ادعای صوری بودن مفید است؟

پاسخ کوتاه: بهترین دفاع در برابر ادعای صوری بودن معامله، ارائه ادله و اماراتی است که «جدیت اراده طرفین» و «انتقال واقعی حقوق و منافع» را نشان دهد. هر سند و قرینه‌ای که وقوع واقعی معامله، پرداخت واقعی ثمن، تسلیم مورد معامله و رفتار پسینی طرفین مطابق قرارداد را ثابت کند، در دادگاه اثرگذار است. ادله‌ی کتبی و رسمی، امارات قانونی و عرفی، شهادت شهود مطلع، و ادله مالی-بانکی همگی مهم‌اند. مبانی حقوقی: - ماده 191، 192 و 193 قانون مدنی: وقوع عقد منوط به قصد انشاء و مقرون بودن به چیزی که دلالت بر قصد کند. - ماده 218 قانون مدنی: معامله به قصد فرار از دین نافذ نیست؛ و معامله صوری که فاقد قصد انشاء است، به دلیل فقدان قصد، اساساً باطل است. - مواد 1287 و 1292 قانون مدنی و ماده 70 قانون ثبت: اسناد رسمی اعتبار ویژه دارند و انکار و تردید نسبت به آن‌ها مسموع نیست؛ اما امکان ادعای صوری بودن به‌عنوان ایراد به قصد انشاء در اصل عقد (با دلیل کافی) وجود دارد. - مواد 1257 به بعد قانون مدنی و ماده 199 قانون آیین دادرسی مدنی: اقامه دعوا و دفاع، با هر دلیل اثباتی و اماره قابل انجام است؛ قاضی در مقام کشف حقیقت به اوضاع و احوال و قرائن توج