چه ایرادات شکلی می‌توان در دفاع مطرح کرد؟

در دعاوی «صوری بودن معامله» (به‌ویژه بر مبنای ماده 218 قانون مدنی و قاعده صوری/ظاهر فریبی)، علاوه بر دفاع‌های ماهوی، می‌توان با طرح ایرادات و دفاع‌های شکلی (آیین دادرسی) روند رسیدگی یا اعتبار ادعا را به چالش کشید. مهم‌ترین ایرادات شکلی که می‌توانید حسب مورد مطرح کنید: 1) ایراد عدم احراز سمت و ذی‌نفعی خواهان - مستند: مواد 2، 51 و 89 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م). - اگر خواهان ذی‌نفع مستقیم در ابطال معامله نباشد (مثلاً طلبکار غیرمستقیم بدون اثبات ورود ضرر یا بدون طرح دعوای لازم)، یا نمایندگی/سمت او احراز نشود (وکالت‌نامه ناقص، ابهام در ولایت/قیومت/نمایندگی حقوقی)، می‌توان ایراد گرفت. 2) ایراد عدم توجه دعوا به خوانده (یا جهات طرفیت) - مستند: ماده 89 ق.آ.د.م. - اگر یکی از اصحاب معامله (هریک از طرفین سند) طرف دعوا قرار نگرفته باشد، یا شخص ثالث ذی‌نفع لازم‌الحضور است ولی جلب/ورود او صورت نگرفته، می‌توان ایراد «عدم توجه دعوا» یا «جلب ثالث لازم» را مطرح کرد. در دعاوی صوری بودن، معمولاً حضور هر دو طرف قرارداد و گاه منتقل‌الیه‌های بعدی ضروری است. 3) ایراد مرور زمان و مهلت‌ها - در حقوق ایران مرور زمان ماهوی در ابطال معامله غالباً جاری نیست، اما: - اگر دعوا به تبع ابطال سند رسمی در اداره ثبت طرح شود، مهلت‌های ثبتی (مواد 20 به بعد قانون ثبت و آیین‌نامه) اهمیت دارد. - در دعاوی تبعی (مثلاً خسارت یا الزام به تنظیم سند) ممکن است مرور زمان کیفری/حقوقی یا مواعد خاص اداری مطرح باشد. با این حال، اصل دعوای «صوری بودن» به‌طور معمول مشمول مرور زمان نیست؛ ولی می‌توان به «سوءاستفاده از حق» و اطاله طرح دعوا برای رد تأمین خواست