پاسخ کوتاه: اصل بر صحت معاملات است و مدعی صوریبودن باید دلیل اقامه کند. تحویل مبیع (قبض) و تصرفات بعدی متعاملعلیه بهعنوان مالک (نظیر استفاده، اجارهدادن، فروش مجدد، انجام تعمیرات اساسی، پرداخت عوارض و مالیات، ثبت در دفاتر، انتقال سند، و...) قرائن قوی بر واقعیبودن معاملهاند و معمولاً ادعای صوریبودن را تضعیف یا منتفی میکنند؛ مگر اینکه مدعی بتواند ثابت کند این تحویل و تصرفات نیز ظاهرسازی و فاقد قصد واقعی انتقال بوده است. تحلیل حقوقی و استدلال دفاعی - اصل صحت و لزوم: مطابق ماده 223 قانون مدنی «هر معامله که واقع شده باشد محمول بر صحت است مگر اینکه فساد آن معلوم شود.» و بهموجب ماده 219 عقود نافذ لازمالاتباعاند مگر به رضای طرفین یا به علت قانونی فسخ شوند. بنابراین بار اثبات صوریبودن بر عهده مدعی است (ماده 1257 قانون مدنی و قواعد عام ادله). - مفهوم معامله صوری: صوری بودن یعنی فقدان قصد واقعی انشای تملیک و ایجاد آثار حقوقی؛ طرفین صرفاً ظاهر عقد را ایجاد میکنند تا امر دیگری را پنهان یا ظاهرسازی کنند. در این حالت به علت فقدان قصد (مواد 190 و 191 ق.م.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری