چه استعلام‌های مکملی مفید است؟

راهنمای عملی تشخیص قولنامه (مبایعه‌نامه) جعلی از واقعی در معاملات ملکی + استعلام‌های مکمل مفید 1) نکات شکلی و محتوایی برای تشخیص اصالت - مشخصات طرفین: نام، نام‌خانوادگی، کد ملی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد، نشانی و شماره تماس باید دقیق و مطابق مدارک هویتی باشد. مغایرت‌های جزئی در نام یا کد ملی زنگ خطر است. - مشخصات ملک: شماره پلاک ثبتی اصلی/فرعی، بخش ثبتی، نشانی دقیق، مساحت مطابق سند رسمی یا پایان‌کار/صورت‌مجلس تفکیکی. هر ابهام یا کلی‌نویسی، زمینه جعل یا فروش مال غیر است. - شماره پرونده/پلاک ثبتی و دفترخانه صادرکننده سند مالکیت: قابل راستی‌آزمایی در اداره ثبت. - تسلسل مالکیت: فروشنده باید مالک رسمی باشد یا وکالت/نمایندگی معتبر و بلاعزل با حق فروش داشته باشد. صرف “قولنامه قدیمی” از فروشنده قبلی کافی نیست. - گواهی امضا: اگر مبایعه‌نامه عادی است، گواهی امضای طرفین در دفترخانه اعتبار آن را تقویت می‌کند. نبود گواهی امضا ریسک انکار امضا (مواد 1291 تا 1305 قانون مدنی و مواد 214 تا 231 قانون آیین دادرسی مدنی) را بالا می‌برد. - الحاقات و اصلاحات: قلم‌خوردگی، الحاق با جوهر متفاوت، تاریخ‌های چندگانه، امضا فقط در صفحات آخر، نبود پاراف در حاشیه اصلاحات، امضاهای اسکن‌شده، و مهرهای غیرواقعی نشانه خطر است. - ثمن و شیوه پرداخت: ارقام باید به حروف و عدد منطبق باشد؛ شماره چک/حواله، بانک، تاریخ سررسید قید شود. ارقام نامتعارف یا واریز به حساب اشخاص ثالث بدون توجیه، ریسک کلاهبرداری را افزایش می‌دهد. -