راهنمای تشخیص قولنامه (مبایعهنامه) جعلی از واقعی در معاملات ملکی و دعاوی و ضمانتاجراهای مرتبط الف) معیارهای تشخیص اصالت یا جعلیت قولنامه 1) بررسی ظاهری و شکلی سند - تطبیق امضاها: امضای طرفین را با نمونههای مسلمالصدور (کارت ملی، اسناد قبلی، چکها) مقایسه کنید. اختلاف فاحش در امضا یا امضای اسکنشده/کپیشده قرینه است نه دلیل قطعی. - نوع کاغذ و دستنویس/چاپ: وجود لاکگیری، الحاقات بین سطور، تفاوت جوهر یا فونت، حاشیهنویسی بعدی، تاریخهای مغایر، و خطخوردگیهای غیرموجه، همگی قرائن تردید هستند. - مهر و اثر انگشت: اثر انگشت باید واضح و کامل باشد. مهر بنگاه املاک بدون کد رهگیری و مشخصات کامل، بهتنهایی اعتبار ایجاد نمیکند. - فرمهای استاندارد: در معاملات رسمی، استفاده از فرمهای اتحادیه املاک با درج کدرهگیری سامانهای مرسوم است. نبود کدرهگیری دلیل بر بطلان نیست، اما قرینه بر ریسک بالاتر است. 2) احراز هویت و سمت امضاکنندگان - تطبیق مشخصات هویتی با کارت ملی و استعلام تلفنی/حضوری از صاحب شماره در قولنامه. - احراز مالکیت فروشنده: از طریق استعلام آخرین سند رسمی و مفاصاحسابها. فروشنده باید یا مالک رسمی باشد یا دارای وکالتنامه رسمی معتبر با اختیار فروش. وکالتنامههای عادی یا منقضی/مفسوخ، منشأ اشکالاند. - بررسی ممنوعالمعامله نبودن: استعلام ثبتی و گواهی عدم ممنوعالمعامله بودن در معاملات کلان توصیه میشود. 3) استعلامهای ثبتی و مالی - استعلام ثبت اسناد و املاک: شناسنامه ملک (پلاک ثبتی، بخش ثبتی)، بازداشت یا رهن یا توقیف نبودن، وضعیت تفکیک/افراز.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری