پاسخ کوتاه و کاربردی: - چک ضمانتی در معاملات ملکی معمولاً برای تضمین انجام تعهدات (مثل تحویل بهموقع، رفع بازداشت، پرداخت باقیمانده ثمن، انتقال سند) اخذ میشود و فلسفهاش «پرداخت نهایی» نیست. بنابراین در صورت درج صریح «جهت ضمانت» و تعیین دقیق شروط ضبط، قابلیت مطالبه فوری و کیفری آن محدود میشود. - چک «انتقال سند» یا چک ثمن معامله، ابزار پرداخت اصل بهای معامله است و معمولاً عندالمطالبه و قابل وصول است و دارنده در صورت عدم پرداخت، از حمایت کامل تجاری (از جمله امکان شکایت کیفری در حدود قانون) برخوردار است. - درج عبارت «غیرقابل انتقال» یا «فقط در وجه ذینفع» بعد از قانون جدید چک (اصلاحات 1397 و مقررات ثبت و انتقال سیستمی چکهای صیادی) اهمیت عملیاش کمتر شده، اما همچنان میتواند برای محدود کردن انتقال به ثالث و کاهش ریسک کیفری/حقوقی مؤثر باشد؛ بهویژه در چکهای غیرصیادی یا در فرض انتقال فیزیکی. توضیح تفصیلی و نکات حقوقی-عملی: 1) تفاوت ماهوی چک ضمانتی و چک ثمن/انتقال سند - مبنا: - چک ضمانتی: به عنوان وسیله تضمین انجام یک تعهد فرعی. در متن قرارداد صراحتاً قید میشود که «این چک صرفاً بابت حسن انجام تعهدات/رفع موانع انتقال/تحویل ملک است». - چک ثمن: وسیله پرداخت دین اصلی (بهای ملک) یا اقساط آن. - آثار: - چک ضمانتی: در صورت عدم تحقق شرط ضبط (مثلاً عدم انجام تعهد توسط صادرکننده)، دارنده باید اول تحقق تخلف را اثبات کند. به علاوه، رویه قضایی غالب، شکایت کیفری صدور چک بلامحل با
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری