راهنمای عملی تفاوت «چک ضمانتی» و «چک انتقال سند» در معاملات ملکی و راهکارهای پیشگیری از سوءاستفاده از چک ضمانتی 1) تعریف و کارکرد هر نوع چک - چک ضمانتی (چک امانی/حسن انجام تعهد): برای تضمین انجام تعهدات قراردادی (مثل انجام بهموقع تنظیم سند، تحویل ملک، رفع بازداشت/رهن، پرداخت مفاصاحسابها) نزد طرف مقابل میماند و ماهیتاً وسیله پرداخت «قطعی» ثمن نیست. دارنده فقط در صورت تحقق تخلف قراردادی حق استفاده دارد. - چک انتقال سند (چک ثمن/پیشپرداخت/اقساط): به عنوان وسیله پرداخت بخشی یا تمام ثمن معامله به فروشنده داده میشود و معمولاً همزمان با تنظیم مبایعهنامه یا در مواعد تعیینشده وصول میشود. 2) آثار حقوقی و رویه - اصل تجریدی اسناد تجاری: چک ذاتاً «سند لازمالوفا» است و تعهدات پایه را از منظر دارنده تا حدی جدا میکند. اما در روابط «بین طرفین اصلی معامله» میتوان به «سبب صدور» استناد کرد. برای چکهای ضمانتی، اگر در قرارداد صراحتاً ذکر و حدود استفاده مشخص شود، امکان دفاع مؤثر در برابر مطالبه بیمورد افزایش مییابد. - چکهای قانون جدید: طبق قانون صدور چک (اصلاحی 1397 و بعدی)، ثبت چک در سامانه صیاد اجباری است. عدم ثبت، انتقال و پرداخت را با مشکل مواجه میکند و در دعاوی نیز مؤثر است. در عین حال عنوان «ضمانتی» بودن چک در قانون مانع مطالبه نیست، اما قرائن قراردادی میتواند استفاده ناموجه را محدود کند. - امکان تعلیق یا ابطال عملیات اجرایی: اگر چک ضمانتی برخلاف توافق به اجرا گذاشته شود، با طرح دعوای «الزام ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری