پاسخ بهصورت کاربردی و مطابق قواعد حقوقی ایران 1) تعریف و کارکرد هر نوع چک در معاملات ملکی - چک ضمانتی (چک امانی/تضمینی): - برای تضمین انجام تعهدات قراردادی است؛ مثل الزام فروشنده به تنظیم سند رسمی، رفع بازداشت و رهن، تحویل ملک، یا الزام خریدار به پرداخت اقساط باقیمانده، حضور در دفترخانه و... . - عرفاً نباید در همان بدو امر نقد شود؛ وصول آن منوط به تحقق «شرط» یا «تخلف از تعهد» است. - بهتر است در مبایعهنامه صریحاً قید شود: «این چک صرفاً بابت تضمین انجام تعهدات … بوده و در صورت انجام تعهد، قابل وصول/انتقال نیست؛ و در صورت تخلف، ذینفع مجاز به وصول است.» - انتقالناپذیری و شرط عدم وصول را میتوان با قید «غیرقابل انتقال و صرفاً تضمینی» و ذکر شماره چک در قرارداد تقویت کرد. - چک ثمن/چک انتقال سند: - معمولاً بخشی از ثمن معامله است که تسلیم آن در برابر «تنظیم سند رسمی» یا «تحویل خانه و مفاصاحسابها» مشروط میشود. - میتوان به صورت «چک در وجه فروشنده» یا «چک در وجه حامل/بانام» صادر شود، اما در قرارداد باید سازوکار تسلیم/آزادسازی آن دقیقاً شرطگذاری شود (مثلاً تحویل به امین ثالث یا در ظهر قرار گرفتن در دفترخانه تا زمان تنظیم سند). 2) اگر فروشنده سند را منتقل نکند، تکلیف چکها چیست؟ - درباره چکهای ثمن مشروط به انتقال سند: - اگر در قرارداد قید شده باشد که تسلیم یا وصول چک منوط به تنظیم سند رسمی است، و فروشنده در موعد مقرر در دفترخانه حاضر نشود یا مقدمات انتقال را فراه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری