مزایای پایان کار کارگران چگونه محاسبه می‌شود؟

پاسخ کوتاه و عملی 1) مبنای قانونی - ماده 24 قانون کار: به محض خاتمه قرارداد کار، کارفرما مکلف است به نسبت هر سال سابقه کار، مبلغی معادل یک ماه آخر حقوق به‌عنوان مزایای پایان کار (سنوات) بپردازد. - تبصره 4 ماده 41 و مواد 34، 35، 36 و 37 قانون کار و مواد 7 و 10 قانون تأمین اجتماعی (برای اجزای مزد و مشمول/غیرمشمول بیمه) در تعیین «مزد مبنا» راهگشا هستند. - بخشنامه‌های سالانه شورای‌عالی کار در خصوص حداقل مزد و نحوه محاسبه مزایا. 2) تعریف‌ها و اجزای پرداختی - سنوات/مزایای پایان کار: معادل یک ماه «آخرین مزد ثابت یا مبنا» حقوق‌بگیر برای هر سال سابقه (و به نسبت کسری سال). - مزد مبنا/ثابت: مزد شغل + مزایای ثابت پرداختی مستمر که به تبع شغل و برای ساعات کار عادی پرداخت می‌شود (مانند حق پست، حق جذب ثابت، فوق‌العاده سختی کار در صورت استمرار). مواردی مانند اضافه‌کار، حق شیفت متغیر، کارانه وابسته به عملکرد و پاداش‌های موردی معمولاً جزء مزد مبنا