راهنمای عملی پاداش پایان خدمت (سنوات) و مراحل رسیدگی در مراجع حل اختلاف کار 1) مبنای قانونی پاداش پایان خدمت (سنوات) - ماده 24 قانون کار: در صورت خاتمه قرارداد کار (به هر علت)، کارگر استحقاق «مزایای پایان کار» به میزان حداقل یک ماه آخرین مزد برای هر سال سابقه را دارد. - تبصره ماده 7 و ماده 27: در قراردادهای موقت یا غیرموقت، اصل استحقاق سنوات ثابت است؛ حتی در اخراج (با رعایت تشریفات ماده 27) و استعفا (در صورت تسویه و ترک کار منظم). - ماده 31: در صورت تعلیق و بازگشت به کار، سوابق برای محاسبه سنوات لحاظ میشود. - ماده 37 و 39: ملاک محاسبه «آخرین مزد» است؛ عرفاً مزد ثابت/مبنا بهعلاوه مزایای مستمر مزدی که ماهیت مزدی دارند. رویه معمول: مزد مبنا + مزایای ثابت مزدی (حق جذب ثابت، فوقالعاده شغل ثابت). مزایای رفاهی و انگیزهای غیرمزدی (بن کارگری، کمکهزینه مسکن، حق اولاد) معمولاً داخل مزد محسوب نمیشوند، مگر در قرارداد/عرفی که جزء مزد شده باشد. - کارگران ساعتی/پیمانی: تبدیل به مزد ماهانه بر اساس ساعات کار قانونی (ماده 51) و عرف کارگاه. 2) زمان و نحوه پرداخت - هنگام خاتمه قرارداد (پایان مدت، بازنشستگی، ازکارافتادگی، فوت، استعفا، اخراج قانونی) باید پرداخت شود. تأخیر در پرداخت میتواند موجب طرح دعوا و مطالبه خسارت تأخیر تأدیه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
