پاسخ بهصورت عملی و مستند به قانون کار ایران: 1) اصل موضوع پاداش پایان خدمت (سنوات) - مبنا: ماده 24 قانون کار و عرف کارگاهی. - برای هر سال سابقه کار، معادل حداقل یک ماه آخرین مزد (یا حقوق) بهعنوان مزایای پایان کار (سنوات) پرداخت میشود. اگر در قرارداد، آییننامه یا عرف کارگاه میزان بیشتری پیشبینی شده باشد، همان ملاک است. - منظور از مزد/حقوق مشمول، «آخرین مزد ثابت یا مبنا» است: یعنی مزد پایه بهعلاوه مزایای مستمر مانند حق جذب ثابت؛ ولی آیتمهای غیرمستمر مثل اضافهکاری، پاداش موردی، کارانه متغیر معمولاً جزو مبنا محسوب نمیشوند (بندهای ماده 36 قانون کار و رویه دیوان عدالت اداری). در کارهای طبقهبندیشده، مزد گروه و پایه معیار است. 2) در حالتهای مختلف خاتمه رابطه کار الف) استعفا - مستند: ماده 21 بند و و ماده 25 و 26 آییننامههای داخلی حسب مورد. - کارگر در صورت استعفا نیز استحقاق سنوات دارد و کارفرما مکلف به پرداخت است. قانون کار بین استعفا و سایر طرق خاتمه برای اصل استحقاق سنوات تفاوتی نگذاشته است. - شرط شکلی: کارگر باید استعفا را کتباً اعلام و حداقل 30 روز به کار ادامه دهد و ظرف 15 روز امکان انصراف کتبی دارد (تبصره ماده 21). عدم رعایت مهلت 30 روزه میتواند موجب مطالبه خسا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
