تاخیر در پرداخت چه پیامدی دارد؟

پاسخ عملی به‌صورت گام‌به‌گام، با استناد قانونی 1) اصل موضوع: ماهیت و مبنای قانونی - در قانون کار ایران، پاداش پایان خدمت به‌صورت «حق سنوات» (مزایای پایان کار) شناخته می‌شود. - مستند: ماده 24 قانون کار. کارفرما موظف است به نسبت هر سال سابقه، معادل یک ماه آخرین مزد ثابت یا مبنا را (حداقل) به کارگر بپردازد. در قراردادهای کار یا آیین‌نامه‌های داخلی می‌توان مزایای بیشتری مقرر کرد. - در صورت خاتمه رابطه کار (اخراج، استعفا، بازنشستگی، ازکارافتادگی، فوت، اتمام قرارداد کار مدت‌معین، کاهش نیرو، تعطیلی کارگاه)، اصل استحقاق سنوات برقرار است؛ نحوه محاسبه و تاریخ استحقاق بسته به نوع خاتمه متفاوت است. 2) زمان و نحوه پرداخت - قانون کار زمان مشخص «روز» برای پرداخت سنوات تعیین نکرده، اما رویه‌ی مراجع حل اختلاف و منطوق مواد 22 و 24 و 165 و اصل لزوم ایفای تعهدات، عرفاً پرداخت «فوری و همزمان با تسویه» تلقی می‌شود. - عرف ادارات کار: با خاتمه قرارداد، کارفرما مکلف است در زمان تسویه حساب نهایی، سنوات را بپردازد. تأخیر غیرموجه می‌تواند موجب طرح شکایت و محکومیت به پرداخت به‌همراه خسارات تبعی شود. 3) محاسبه پایه سنوات - ملاک: «آخرین مزد ثابت یا مبنا» موضوع مواد 34، 35 و تبصره