پاسخ کوتاه: احراز تبعیض یا سوءاستفاده از اختیار در اخراج کارمندان شهرداری، نیازمند اثبات انحراف از ضوابط قانونی و معیارهای حرفهای بهنفع یا بهضرر شخصی، یا اعمال اختیار با انگیزههای ناموجه (شخصی، سیاسی، قومیتی، جنسیتی و ...) است. این احراز معمولاً با جمع قرائن و امارات (مقایسه رفتار با کارکنان مشابه، مغایرت با تشریفات قانونی، نبود مستندات کافی، اظهار نظرهای تبعیضآمیز، و زمانبندی معنادار) انجام میشود و مرجع تشخیص، هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری، دیوان عدالت اداری، یا مراجع کار حسب وضعیت استخدامی است. راهنمای تفصیلی: 1) تفکیک وضعیت استخدامی در شهرداری - رسمی/پیمانی (مشمول قانون رسیدگی به تخلفات اداری): مبنا قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 1372 و آییننامههای آن، همچنین مقررات خاص شهرداری و مصوبات شورا. - قراردادی یا شرکتی (مشمول قانون کار): مبنا مواد 21، 27، 148، 157 قانون کار و آراء وحدت رویه و بخشنامههای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی. 2) تعاریف کلیدی - تبعیض: رفتار متفاوت بدون توجیه قانونی نسبت به کارکنان هموضعیت بر مبنای ویژگیهای نامرتبط (جنسیت، قومیت، مذهب، گرایش سیاسی، وضعیت بارداری، فعالیت صنفی/افشاگرانه، سن در حدود منع شده، معلولیت و ...). مستندات عام: اصول 19 و 20 قانو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
