چه کسانی از نظر قانون کار امکان درخواست کاهش ساعت کاری دارند؟

به‌عنوان وکیلِ کار، خلاصه‌ی راهنمای عملی و مستند از قانون کار و مقررات مرتبط برای «کاهش ساعت کاری» را ارائه می‌کنم. در حقوق کار ایران، «کاهش ساعت کاری» یا معافیت از بخشی از ساعات عادی کار عمدتاً در سه دسته مقررات دیده می‌شود: (1) کاهش ساعات کار برای گروه‌های خاص به موجب قانون، (2) کاهش یا تعدیل ساعات کار با توافق، (3) جابه‌جایی/انعطاف ساعات بدون کاهش دستمزد در چارچوب مقررات. 1) گروه‌هایی که قانوناً مشمول کاهش ساعت کاری هستند - کارگران با مشاغل سخت و زیان‌آور • مستند: ماده 52 قانون کار و آیین‌نامه اجرایی مشاغل سخت و زیان‌آور (مصوبات شورای عالی حفاظت فنی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی). • میزان: ساعات کار هفتگی از 44 ساعت به 36 ساعت کاهش می‌یابد (حداکثر 6 ساعت در روز و 36 ساعت در هفته). • شرایط: شغل باید توسط مراجع ذی‌صلاح (کمیته‌های بدوی/تجدیدنظر تشخیص سخت و زیان‌آور) احراز شود. کارفرما مکلف به رعایت سقف ساعات و اعطای مزایای مربوط است. - بانوان باردار و مادران دارای فرزند خردسال (حمایت‌های ارفاقی مرتبط با ساعات/نوبت‌کاری) • مستند: قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران در دوران شیردهی مصوب 1374 و اصلاحات بعدی؛ دستورالعمل‌های وزارت بهداشت و بخشنامه‌های وزارت کار؛ ماده 75 قانون کار (ممنوعیت کارهای خطرناک/زیان‌آور برای زنان). • امتیازات رایج: - مرخصی زایمان (به‌جای کاهش ساعت، اما اثر بر ساعات دارد). - زمان‌های شیردهی در روز (معمولاً 1 ساعت در روز تا 24 ماهگی کودک) که جزء