پاسخ کوتاه: بله، کارفرما در همه موارد مکلف به پذیرش کاهش ساعت کاری نیست؛ اما در برخی وضعیتهای حمایتی (مثل کارگران دارای فرزند دارای معلولیت شدید یا بیماری خاص، یا مادران در دوره شیردهی) موظف است تمهیداتی برای کاهش یا انعطاف ساعات کار فراهم کند. در سایر موارد، پذیرش کاهش ساعت کاری عمدتاً منوط به توافق طرفین است. راهکار قانونی، استناد دقیق به مواد حمایتی قانون کار و قوانین بالادستی، ارائه مدارک پزشکی/مثبت وضعیت حمایتی، و طرح تقاضا بهصورت مکتوب و مستدل است. در صورت رد غیرموجه، امکان پیگیری در مراجع حل اختلاف اداره کار وجود دارد. راهنمای عملی گامبهگام 1) تعیین مبنای حقوقی درخواست - توافقی/اختیاری: بر اساس اصل حاکمیت اراده در قرارداد کار و ماده 10 قانون کار، تغییر ساعات کار با توافق کارگر و کارفرما ممکن است. در این حالت، کارفرما حق رد دارد مگر اینکه در قرارداد، آییننامه داخلی یا قرارداد دستهجمعی حق کاهش یا انعطاف ساعت برای شما پیشبینی شده باشد. - موارد حمایتی/الزامآور: - مادران شاغل شیرده: به استناد قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران شیرده (مصوب 1374) و آییننامههای مربوط، کارفرما مکلف به اعطای زمان شیردهی در ساعات کار است. این الزام میتواند به بازتنظیم عملی ساعات منجر شود. همچنین قانون کار در موا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری