چه زمان‌بندی و مراحلی برای رسیدگی وجود دارد؟

پاسخ حقوقی و راهنمای عملی (ویژه کارگران و کارمندان مشمول قانون کار ایران) مبنای حقوقی: - ماده 51 و 52 قانون کار: ساعات کار عادی حداکثر 44 ساعت در هفته است. کار شبانه‌روزانه معمولاً 8 ساعت؛ امکان تقسیم در هفته با توافق. - ماده 38 و 59: اضافه‌کاری باید با توافق و با فوق‌العاده انجام شود؛ الزام دائمی به اضافه‌کاری بدون شرایط قانونی ممنوع است. - ماده 75 و 78: حمایت‌های ویژه برای زنان (به‌ویژه بارداری و شیردهی) و منع کارهای سخت و زیان‌آور برای برخی گروه‌ها. - ماده 91 و 92: کارفرما مکلف به تأمین ایمنی و بهداشت کار؛ در موارد بیماری/محدودیت پزشکی می‌توان به کمیسیون پزشکی و تشخیص پزشک معتمد استناد کرد. - تبصره 1 ماده 7 و ماده 10: امکان توافق بر تغییر شرایط قرارداد از جمله ساعات کار با الحاقیه. - مواد 157 تا 165: سازوکار حل اختلاف (هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف اداره کار) در صورت اختلاف. چه کسانی می‌توانند درخواست کاهش ساعت کنند؟ - به طور کلی هر کارگر می‌تواند پیشنهاد کاهش ساعت و تغییر شیفت بدهد، ولی الزام کارفرما به پذیرش فقط در موارد حمایتی/الزامی امکان‌پذیر است، مثل: - بارداری و شیردهی: تسهیلات زمانی و مرخصی‌ها (آیین‌نامه‌های حمایتی، دستورالعمل‌های وزارت کار و بهداشت). - کارهای سخت و زیان‌آور: تبدیل وضعیت و کاهش مواجهه، گاه با کاهش ساعت طبق نظر کمیسیون بدوی و تجدیدنظر سخت و زیان‌آور. - محدودیت پزشکی: با گواهی پزشک معتمد و کمیسیون پزشکی می‌توان تقلیل ساعت یا