پاسخ بهصورت کاربردی و مبتنی بر حقوق ایران: الف) تفاوت کلی «فسخ قرارداد» و «الزام به انجام تعهد» - الزام به انجام تعهد: وقتی قرارداد صحیح و لازمالاجراست و متعهد ترک انجام تعهد کرده، متعهدله میتواند اجرای عین تعهد را از دادگاه بخواهد. مبنا: مواد 219، 220، 221، 222 قانون مدنی. دادگاه میتواند در صورت امکان، متعهد را ملزم به انجام عین تعهد کند و عندالاقتضا خسارت تأخیر یا عدم انجام را هم حکم دهد. - فسخ قرارداد: بهمعنای برهمزدن یکجانبه قرارداد لازم به استناد «خیار» یا «شرط فسخ». با فسخ، قرارداد برای آینده منحل میشود و طرفین باید عوضین را مسترد کنند. مبنا: مواد 396 به بعد، 439، 440، 449 قانون مدنی. ب) اعمال حق فسخ مستلزم چه شرایطی است؟ برای اینکه فسخ معتبر و مؤثر باشد، معمولاً این شرایط باید وجود داشته باشد: 1) وجود سبب قانونی یا قراردادی برای فسخ - وجود یکی از خیارات قانونی مندرج در ماده 396 ق.م (مثل خیار شرط، غبن، تدلیس، عیب، تأخیر ثمن در بیع، تخلف از وصف، تبعض صفقه و …) یا وجود شرط صریح فسخ در قرارداد. - در خیار تخلف از شرط فعل یا صفت: اثبات تخلف شرط و عدم امکان اجبار به انجام شرط یا عدم حصول نتیجه. مبنا: مواد 234 تا 239 ق.م. - در خیار شرط: تعیین مدت برای اعمال فسخ ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
