پاسخ بهصورت عملی و با استناد به حقوق ایران: 1) تفکیک مفهومی: فسخ قرارداد vs. دعوای الزام به انجام تعهد - فسخ: حقی استثنایی برای برهمزدن یکجانبه قرارداد در صورت وجود سبب قانونی یا قراردادی (مواد 219، 237، 238، 239 و نیز خیارات قانون مدنی مانند مواد 396 به بعد). اثر فسخ قهقرایی است و معمولاً منتهی به انحلال قرارداد و اعاده عوضین میشود. - الزام به انجام تعهد: دعوای اثبات و اعمال مفاد قرارداد در برابر متعهد ممتنع است (مواد 220، 221، 222، 226، 237 تا 239 ق.م). اثر آن حفظ قرارداد و اجبار متعهد به اجرای عین تعهد است؛ در صورت تعذر، به بدل (وجه التزام، خسارت یا انجام توسط ثالث بهحساب متعهد) میرسد. 2) شرایط و مقدمات لازم برای طرح دعوای الزام به انجام تعهد الف) وجود قرارداد صحیح و لازمالاجرا - باید قرارداد واجد شرایط اساسی صحت معاملات باشد (ماده 190 ق.م: قصد، رضا، اهلیت، موضوع معین و مشروعیت جهت). - لزوم قرارداد: اصل لزوم معاملات (ماده 219 ق.م). اگر قرارداد جایز باشد یا فسخ/اقاله شده باشد، الزام منتفی است. - قابلیت اجرای تعهد: موضوع تعهد باید ممکن، معین یا قابل تعیین و مشروع باشد (مواد 214، 215، 216 ق.م). مدرک عملی: ارائه اصل قرارداد/اسناد عادی یا رسمی، الحاقات، الحاقیهها، مکاتبات. ب) احراز تعهد، سررسید و نقض آن - موعد انجام: باید موعد فرا رسیده یا شرط تعلیقی محقق شده باشد؛ در تع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
