تعریف «دیوار مشترک» از نظر قانون ایران و راهنمای عملی 1) مبنای قانونی و تعریف - طبق ماده 35 قانون مدنی: «دیوار و فصلی که مابین دو ملک واقع است مشترک مابین صاحبدو طرف محسوب میشود؛ مگر اینکه قرینه یا دلیلی بر اختصاص باشد.» - به بیان ساده: هر دیواری که دقیقاً در حدفاصل دو ملک (بر روی خط حد) واقع شده باشد، اصل بر اشتراک آن میان دو مالک است؛ مگر اینکه: - سند رسمی، رأی دادگاه، قرارداد معتبر یا اوضاعواحوال (مثل احداث دیوار بههزینه و در زمین یکی از مالکان با قرائن اختصاص) خلاف آن را ثابت کند. 2) امارههای تشخیص اشتراک یا اختصاص - اماره اشتراک: قرار گرفتن دیوار دقیقاً بر روی حد مشترک دو ملک + استفاده عرفی دو طرف. - اماره اختصاص: قرار گرفتن کامل دیوار داخل محدوده یک ملک؛ یا دلایل اثباتی مانند قبوض هزینه ساخت از یک طرف، اقرار طرف مقابل، یا تصریح در اسناد تفکیکی/افرازی. - بر اساس موا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
