راهنمای عملی تعیین سهم هزینههای ساخت و نگهداری در توافقنامههای دیوار مشترک (با اتکا به قواعد حقوقی ایران) 1) مبانی حقوقی - مواد 103–106 قانون مدنی: دیوار واقع بر حد فاصل دو ملک، در صورت عدم دلیل خلاف، مشترک فرض میشود. تصرفات مؤثر در مال مشترک نیازمند اذن یا توافق شرکا است. - قواعد شرکت (مواد 571 به بعد): هر شریک به نسبت سهمالشرکه در مخارج لازم برای حفظ مال مشترک مسئول است، مگر اینکه توافق دیگری شده باشد. - قاعده لاضرر و ضرورتهای ایمنی و فنی (مقررات ملی ساختمان): اقدامات حفاظتی و ایمنی که برای جلوگیری از ضرر به ملکین و ثالث لازم است، بر عهده استفادهکنندگان/مالکین مرتبط است. 2) اصول تعیین سهم هزینهها - اصل نسبی بودن سهم: در نبود توافق خاص، سهم هزینههای ساخت و نگهداری دیوار مشترک بالسویه (نصف-نصف) است، چون مالکیت مشترک مفروض است. - تفکیک نوع هزینه: - هزینههای ضروری و نگهداری پایه (ترمیم ترکهای سازهای، تعویض ملات فرسوده، مقاومسازی برای جلوگیری از ریزش): الزاماً مشترک و معمولاً بالسویه، مگر ثابت شود خرابی ناشی از فعل یا تقصیر یکی از طرفین بوده است. - هزینههای بهبود و تجملی (زیباسازی، سنگکاری لوکس، نورپردازی): فقط بر عهده متقاضی است مگر طرف دیگر رضایت به مشارکت دهد. - هزینههای ناشی از انتفاع اختصاصی: اگر یکی از ما
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
