پاسخ کوتاه: مشترک بودن دیوار در حقوق ایران یا از طریق نص قانون (امارههای حقوقی)، یا از طریق سند و توافق، یا از راه ادله اثباتی (کارشناسی، تصرف، قرائن فنی و عرفی) احراز میشود. برای کار عملی، ابتدا اسناد ثبتی و نقشهها را بررسی کنید، سپس به امارات قانونی ماده ۱۰۹ قانون مدنی و مقررات ثبت و شهرداریها استناد کنید، و در صورت اختلاف، از کارشناس رسمی برای تعیین خط حد و مالکیت دیوار بهره ببرید. راهنمای عملی احراز مشترک بودن دیوار: 1) امارات و نصوص قانونی - ماده ۱۰۹ قانون مدنی: دیوار مابین دو ملک، در صورت شک، مشترک محسوب میشود مگر خلافش ثابت شود. این اماره در صورتی جاری است که دیوار دقیقاً بر روی خط حد واقع باشد و قرائن دال بر اختصاصی بودن وجود نداشته باشد. - مواد ۱۰۸ تا ۱۱۶ قانون مدنی: قواعد دیوار و نهر و فضاهای مشترک و حقوق ارتفاق؛ از جمله نحوه تکیه دادن بنا، تعمییر و ارتفاع. - قاعده تصرف: هرگاه دیوار تماماً در تصرف و داخل محدوده یک ملک باشد، اصل بر اختصاصی بودن آن است، مگر خلاف ثابت شود. - اصل استصحاب و ید: اگر سابقه مشترک بودن یا اختصاصی بودن مستند باشد،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری