راهنمای عملی حل اختلاف درباره مالکیت یا حدود دیوار مشترک (با ارجاع به قوانین ایران) 1) اول از همه: احراز وضعیت «مشترک بودن» دیوار - اصل بر اشتراک: طبق ماده 109 قانون مدنی، دیوار مابین دو ملک، در صورت عدم دلیل خلاف، مشترک محسوب میشود. همچنین ماده 101 قانون مدنی در خصوص حصار و دیوار بین دو ملک، اصل اشتراک را تأیید میکند. - امارات مشترک بودن: - قرار گرفتن دیوار دقیقاً روی حد فاصل دو ملک (حدّانبَر). - وجود روزنه یا تیرریزی مشترک، یا استفاده مشترک (مواد 111 و 112 ق.م درباره حق تکیه و روزنه با رعایت شرایط). - سابقه تقسیم و افراز که دیوار را به عنوان حد مشترک معرفی کرده است. - دلایل خلاف اشتراک: - اثبات احداث دیوار توسط یکی از مالکان بر عرصه خود (قرائن فنی/پلاک ثبتی/نقشه UTM/پروانه ساخت). - تصرف انحصاری و مستمر و علنی، همراه با دلایل مالکیت (مواد 35 و 36 ق.م). - ثبت رسمی و اسناد ثبتی (قانون ثبت اسناد و املاک و نقشههای کاداستر). 2) اقدامات پیش از طرح دعوا - بررسی اسناد و مدارک: سند مالکیت، سند تفکیکی/افرازی، کروکی شهرداری، پروانه و پایانکار، نقشههای ثبتی (UTM)، گزارش کارشناس رسمی قب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
