چگونه عدم اذن یا نمایندگی فروشنده را به دادگاه نشان دهیم؟

پاسخ کوتاه و کاربردی هدف شما این است که به دادگاه ثابت کنید فروشنده هنگام فروش مال مشاع، اذن (اجازه) از مالک/مالکان دیگر یا نمایندگی قانونی نداشته است. برای این کار، سه محور اصلی را پیگیری کنید: اثبات فضولی بودن، نفی اذن یا نمایندگی، و اعمال حق رد معامله. مبانی قانونی مرتبط - مواد 247 تا 263 قانون مدنی: معامله فضولی، نفوذ با اجازه، و حق رد/تنفیذ مالک. - ماده 251: تحقق اجازه به لفظ یا فعل. - ماده 252: اجازه لاحق ناقل ملک از حین عقد است. - ماده 253: اگر مالک معامله را رد کند، عقد باطل است. - ماده 258: در صورت رد، خریدار می‌تواند به فروشنده فضولی رجوع کند. - ماده 581 و 674 به بعد (در صورت ادعای وکالت/نمایندگی): حدود اختیارات وکیل و لزوم ارائه وکالت‌نامه معتبر. - مواد 30 و 31 قانون مدنی: اصل تسلیط و مالکیت؛ تصرف و نقل و انتقال نیازمند حق یا اذن است. - مواد 22، 46، 47 و 48 قانون ثبت: اعتبار اسناد رسمی و ضرورت ثبت برخی نقل و انتقالات. - ماده 198 قانون آیین دادرسی مدنی: اصل برائت و قاعده «البینه علی المدعی». چه باید ثابت کنید؟ 1) فروش مال مشاع متعلق به شما (مالکیت/اشاعه): - ارائه سند مالکیت رسمی مشاع، گواهی دفتر املاک یا استعلام ثبتی. - در املاک فاقد سند تک‌بَرگ: ارائه بنچاق رسمی،