پاسخ کلی بر مبنای قانون کار ایران و رویههای معمول: 1) امکان تغییر شیفت - اصل بر لزوم تبعیت کارگر از برنامه زمانبندی کارفرما در چارچوب قرارداد، آییننامههای انضباطی مصوب و مقررات قانون کار است. کارفرما میتواند شیفتبندی را سازماندهی کند، مشروط بر آنکه: - از حدود ساعات کار قانونی خارج نشود (مواد 51، 52، 61 قانون کار) - حقوق مکتسب کارگر و مزایای قانونی او تضییع نشود - تغییرات اساسی شرایط کار که ماهیت قرارداد را دگرگون میکند بدون توافق کارگر اعمال نشود (مفهوم ملحوظ از ماده 26 قانون کار درباره تغییر عمده شرایط کارگاه و لزوم اعلام به اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی در تغییرات اساسی) 2) اثر تغییر شیفت بر دستمزد پایه - دستمزد پایه ماهانه/روزانه به صرف تغییر شیفت نباید کاهش یابد. هرگونه کاهش مزد ثابت یا مزایای ثابت مندرج در قرارداد یا عرف کارگاه بدون توافق کارگر ممنوع است (مواد 8 و 10 و 34 قانون کار؛ اصل عدم امکان اسقاط حقوق کار در تضاد با قانون). - اگر مزد به صورت ساعتی یا کارمزدی است، تغییر ساعات یا شیفت نباید منجر به پرداخت کمتر از حداقلهای قانونی شود (مواد 41 و 39). 3) اضافهکاری و ساعات کار - ساعات کار عادی حداکثر 44 ساعت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
