چگونه حدود عرفی با اسناد موجود تطبیق داده می‌شود؟

پاسخ کوتاه: اگر ملکی پلاک فرعی ندارد یا مشخصات ثبتی آن ناقص است، باید با ترکیبی از اسناد موجود، معاینه محل، نقشه‌برداری فنی (UTM/GPS)، شهادت مطلعین و سوابق ثبتی/شهرداری، حدود عرفی آن احراز و سپس با تنظیم صورت‌مجلس و نقشه UTM برای تثبیت در اداره ثبت یا در چارچوب دعوای «تعیین حدود»/«رفع تعرض»/«الزام به صدور سند» اقدام شود. معیار نهایی، انطباق وضعیت موجود با داده‌های ثبتی و سوابق حاکمیت (ثبت/شهرداری/منابع طبیعی) است و در تعارض، قواعد اماره تصرف و اسناد مقدم اعمال می‌شود. راهنمای عملی گام‌به‌گام: 1) گردآوری مدارک و سوابق - اسناد مالکیت: حتی اگر سند قدیمی قولنامه‌ای، بنچاق، مبایعه‌نامه عادی، تقسیم‌نامه یا سند دفترخانه‌ای فاقد پلاک فرعی باشد. به توصیفات حدی (از شمال به گذر، از شرق به ملک فلانی...) دقت کنید. - نقشه‌ها و طرح‌ها: نقشه‌های قدیمی ثبتی (کاداستر قدیم)، نقشه‌های UTM جدید، کروکی شهرداری، طرح تفصیلی/هادی، پروانه ساختمانی، پایان کار. - سوابق ثبتی: پرونده ثبتی پلاک اصلی، مجلد املاک، دفاتر توزیع حدود، نقشه‌های ثبتی و کاداستری در اداره ثبت اسناد و املاک (ماده 9 و 22 قانون ثبت و قانون جامع حدنگار 1393). - سوابق مراجع حاکمیتی: منابع طبیعی/جهاد کشاورزی (ملی/موات بودن)، راه و شهرسازی (تعریض معبر)، بخشداری/دهیاری (حدود عرفی روستا). - مدارک خدمات شهری: انشعابات آ